Wednesday, May 4, 2011

Cinta kenangan silam

Assalamualaikum dan Salam Sejahtera...

Pehhh tajuk tak menahan.... bajet jiwang rock kapak tak hengat la ni....Saya memang suka berangan sikit... so tadi dalam dok melepakkan diri kat dalam bilik guru sambil membuat kerja sekolah tetiba boleh ter-flash back time saya belajar dulu... bukan masa sekolah tapi masa menuntut di IPT... 

Masa kejadian tu saya dan sorang sahabat tengah berpraktikal... bila praktikal ni biasalah akan di-observe kan? saya ni nak kata pendiam tu tak la jugak nak kata peramah boleh la kot... tapi ada kalanya saya akan menjadi seorang yang sangat pendiam dan amat pemalu bila mood nak buat macam tu datang..hee faham tak nih? 

Ada satu time tu bila sorang lecturer datang nak observe saya jadi gemencuak... Gemencuak= gementar + cuak.. tetiba je saya jadi kaku kat depan lecturer tu.. segala gerak geri jadi macam robot... hasilnya? dia tak enjoy and banyak feedback negatif dari positif... ye la even audience saya begitu hepi dengan corak performance saya tapi lecturer saya tak happy tak do maknanya derrr..... 

Then dia panggil saya ke bilik mesyuarat untuk discussed about my performance... serius la gemencuak datang lagi... tadah je la telinga... pastu sampai satu ayat yang saya rasa sangat sedih bila dikenang...tapi memang tak boleh lupa la... dia tanya kat mana saya bersekolah dulu... bila saya sebut nama sekolah saya saja dia cakap dia dah agak saya sekolah agama sebab kebanyakan ex-student sekolah agama ni sebijik macam saya.... introvert dan tak pandai nak attract attention orang... dalam hati dah menangis time tu.. time tu saya benar-benar ada rasa kecil hati sikit dengan dia... memang teruk jugak saya kena time tu.. tapi saya redha je la... Sedih pilu semua ada... puas kawan saya pujuk... first time tu meraung dalam kereta.nak drive pun dah tak mampu time tu... wuuuuu.....

Sekarang.....saya dah buktikan bahawa kata-kata lecturer saya itu meleset sama sekali... sebab? saya bukan seperi apa yang dia kata dahulu..bukanlah saya nak menghentam dia ke apa... saya genggam kata-kata dia dulu sebagai satu anjakan dan kayu pengukur untuk saya menjadi seperti sekarang... memang saya akui saya agak down selepas kejadian itu tapi syukurlah saya mampu bangun selepas itu... siapa la yang tak sedih bila kena macam tu... ye dak? 

Saya memang akan kekok bila ada orang lain yang tengok performance saya.... serius la.. sampai sekarang ni masih lagi ada perasaan itu even dah banyak kali orang ambil saya jadi MC.. MC perhimpunan sekolah pun saya gabra tau... kuikuikui..tapi kalau time melompat bagi sokongan kat team sukan sekolah tak pulak malu..hadoiii... 

Saya macam tu ke? :D
:..Terima kasih pada lecturer saya itu... memang pada mulanya saya 'panas hati' sampai kawan-kawan saya turut 'panas hati' jugak namun lama kelamaan saya tau kata-kata dia merupakan suntikan semangat pada saya.... :) dia mahu saya jadi yang terbaik dan Alhamdulillah....... 

Yang makin bermangat-mangat,



Syukran jazilan sudi baca... datang lagi ye :)

8 geng suka bebel:

nelly said...

kamu mesti boleh ^^

~~Ticer Wann~~ said...

nelly: yeahh thanks... :)

mykhalis said...

setiap kata-kata adalah pembakar semangat.. kalau tewas dengan kata-kata..lemah la kita

~~Ticer Wann~~ said...

Khalis: ye betul... memula tu je down lama-lama saya rasa semakin bersemangat.. :)

Bella Bell said...

wahh..bgosnya...penuh dgn semangat! good2..hehhe


^__^v

~~Ticer Wann~~ said...

Bella: yer... kadang-kadang sindiran tu mematangkan kita...cuma kena pandai ubah persepsi negatif menjadi aura positif :)

mOon jOhari said...

sindiran mmg bley jd pembakar semangat...tp sindiran yg keterlaluan jgk bley melemahkan semangat...

~~Ticer Wann~~ said...

Moon johari: yang tu betul...tapi kadang-kadang terpaksa telan jugak...

Pemberitahuan

Segala cerita/ post yang terdapat dalam blog ini merangkumi sebahagian kisah hidup saya, orang yang rapat dengan saya dan kisah2 yang dipetik dari pelbagai sumber untuk tatapan bersama. Sekiranya terdapat persamaan dengan mana-mana pelawat blog ini itu adalah secara kebetulan sahaja.... Saya tak paksa orang follow saya tau..tapi kalau ada yang sudi nak follow ribuan terima kasih saya ucapkan